ยูโรสตาร์คอฟฟี่

ร้านตั้งอยู่ที่ห้าแยกในซอยการค้าอัมซาดง ราคากาแฟดีงามมาก

ลาเต้ราคา 3000 วอน เป็นราคาที่ร้านกาแฟอื่นอาจจะดื่มได้สองแก้ว

กลยุทธ์การขายของร้านคือขายมากกำไรน้อย ถ้วยกาแฟก็เป็นถ้วยใช้แล้วทิ้ง

ผู้หญิงสองคนและผู้ชายหนึ่งคนทำงานอย่างเร่งรีบ ลูกค้าเกือบทั้งหมดสั่งซื้อผ่าน Naver แล้วมารับ แม้ว่าภายในร้านจะไม่แคบ แต่ก็ไม่ใช่บรรยากาศที่เปิดรับลูกค้า สำหรับคนนอกอย่างฉัน การที่ไม่มีลูกค้าอยู่ข้างในก็รู้สึกสบาย แต่บรรยากาศโดยรวมก็เป็นแบบนั้น

มุมหนึ่งของร้านมีเครื่องคั่วกาแฟ เป็นเครื่องขนาดใหญ่ที่ส่องประกาย ในช่วงเวลาประมาณ 10 นาทีที่ฉันอยู่ ลูกค้าซื้อกลับบ้านเข้ามาไม่หยุด บทบาทของผู้ชายคนนั้นคือการคั่วกาแฟหรือไม่? ฉันไม่เห็นเขา แต่มีเสียงโลหะกระทบกันดังออกมาจากโกดังตลอดเวลา

ขณะที่ฉันเดินลงมาจากถนนใหญ่ ฉันเห็นว่าที่นี่ก็กำลังผลักดันการสร้างใหม่เช่นกัน ถ้าทั้งหมดกลายเป็นอพาร์ตเมนต์ พื้นที่นั้นจะมีคุณค่าหรือไม่? ว่ากันว่าอัตราการกลายเป็นเมืองของประเทศเราเกิน 90 เปอร์เซ็นต์ไปแล้ว เมืองเป็นแหล่งรวมปัญหา แต่เราต้องหาทางออกในเมือง ฉันคิดว่าสิ่งอำนวยความสะดวกสาธารณะและร้านค้าอาจจะเป็นหัวใจสำคัญของเรื่องนี้ ที่นี่ควรมีแนวคิดและการเริ่มต้นธุรกิจใหม่ ๆ มากมาย

ขณะขับรถผ่าน ฉันเห็นข้อความนี้บนโบสถ์ใกล้เคียงแวบหนึ่ง:

'การ? ไม่ใช่การทำคนเดียว แต่เป็นการทำร่วมกัน' อะไรคือ '?'? การอธิษฐาน, การทำงาน, ความรัก, การเดินทาง, ความฝัน... หรือกาแฟ